Hipokrat gibi Eski Yunanlı hekimler, vücudun temiz hava, su, yiyecek ve egzersizle kendi kendini iyileştirebileceğini ileri süren ilk kişilerdi. Doğal tıp, 19. yüzyılda, hidroterapiyle birlikte Avrupa’da yeniden canlandı ve geliştirildi. ABD’de ise 1890′larda Sebastian Kneipp’in kaplıcasında tedavi edilen Benedict Lust tarafından tanıtıldı. Bugün ise birçok Batı ülkesinde bu tedavi biçimi yerleşmiş durumdadır.
Bu bakış açısı, hastalıkların, uzun süreli fiziksel ya da duygusal stresin neden olduğu biyokimyasal bozukluklardan ya da metabolizma dengesizliklerinden kaynaklandığını savunur. Hastalıklar, bu tür bozuklukların nedeni olarak değil, bağışıklık sistemi güçsüz bir vücudun çok çalışmasının sonucu olarak görülür. Ateş ya da kusma gibi belirtilerin, vücudun kendini sağlıklı durumuna döndürme çabası olduğuna inanılır. Bu nedenle de doğal tedaviye inanlar (natüropatlan), belirtilerin ortadan kaldırılması yerine, vücudun kendi kendini iyileştirmesinin parçası olarak ortaya çıkarılması gerektiğini savunurlar.
Doğal tedavi uygulayanlar, vücuda kendi kendini iyileştirmesi için zaman tanımaya çok önem verirler. Kişiye uygun sürekli tedavi biçimini saptamak amacıyla, hasta üzerinde stres yaratan nedenleri ortaya çıkarmak için ayrıntılı bir tıbbi geçmiş araştırması yapılır. Bu kapsamda iris, tırnak, dil incelemesi ve patoloji testleri yapılabilir.
Bu tedavi biçiminin öncelikle üzerinde durduğu konu, beslenme biçimidir. Katkı maddesi içermeyen ve mümkün olduğu ölçüde işlenmemiş “temiz” yiyecek ve su kullanımına büyük önem verilir. Genellikle, taze sebze, meyve, tohumlar, kabuklu yemişler ve tüm tahılları içeren, et, kahve ve alkol içermeyen bir beslenme biçimi önerilir.
Vücutan zararlı maddelerin parçalanıp atılması (detoksilikasyon) için natüropatlar özel bir perhiz de önerebilir. Besinlerin emilerek kana karıştığı yer olduğu için, bağırsaklara özel bir dikkat gösterilir. Bağırsakların; zararlı maddelerin birikmesi, alerji ve bağışıklık sisteminin zayıf düşmesinde etken olarak görülen maya ve bakterilerden, temizlenmesine yönelik bir beslenme biçimi önerilir.
Bu tür tedavileri uygulayanların birçoğu, arınma sürecinin başlamasından hemen sonra, zararlı maddelerin kana karışması nedeniyle organlar aşırı yük altında kaldığı için, belirtilerin kısa bir sürede artacağı konusunda hastalarını uyarır.

Beslenme uzmanları gibi doğal tedavi uygulayanlar da dinlenmenin, gevşemenin, egzersiz, temiz hava ve banyonun önemini vurgular. Hastalıkların tedavisinde hidroterapi, masaj, bitkiler, homeopatide kullanılan ilaçlar kullanılabilir; gıda takviyesi yapılabilir; bunun nedeni, modern tarım yöntemlerinin toprağın besin yönünden fakirleşmesine yol açmasıdır.
Doğal tıpta, vücudun güçlendirilmesinde besinlerin kullanımı, büyük ölçüde kabul görmüştür. Tıp doktorlarının birçoğu bu tür uygulamaları benimsemiştir ve hastaların ilaç tedavisini kabul etmedikleri durumlarda da, bu tedavi biçimini uygulayan uzmanlarla birlikte çalışmaktadır. Doğal tedavi uygulayanlar, özellikle astım, eklem iltihabı, deri ve sindirim sistemi hastalıkları da içinde olmak üzere, stresle ilgili kronik hastalıkların tedavisi üzerinde yoğunlaşmışlardır.