Japonca’da shiatsu sözcüğü, “parmak basıncı” anlamına gelmektedir. Shiatsu, Japonya’da geleneksel masaj, esneme ve solunum tekniklerine dayanarak geliştirilmiştir. Shiatsu tedavisi uygulayanlar, ki (Çin tıbbında ch’i ya da qı) enerjisinin akışını dengesine kavuşturmak için vücutta basınç uygulayacakları noktaları belirlerken, geleneksel Çin tıbbının meridyen sisteminden yararlanmaktadırlar. Ki eneıjisindeki tıkanıklıkları gidermek amacıyla, vücut ağırlığı verilebilecek biçimde, parmaklar, dizler, dirsekler, parmak eklemleri, avuç içi ve ayaklar kullanılmaktadır.

Tanı, karın bölgesine (hara) dokunularak konmaktadır. Karın, vücuttaki tüm meridyenler buraya bağlandığından, genel sağlık için merkezidir ve yaşam gücünün kaynağı olarak kabul edilir. Ayrıca, el bileğinden nabza ve yüz ifadelerine de bakılır. Tanı konduktan sonra, shiatsu uygulayan kişi, ki enerjisini düzenlemek ve dağıtmak için, solunum teknikleriyle birlikte, basınç uygulama, hafif esnetme hareketleri gibi bir dizi işlem yapar. Shiatsu, hastaya giyinik olarak, bir yer minderi üzerinde uygulanır. Bunun dışında, kişiye beslenme önerilerinde bulunulur.
Shiatsu, bedene ve ruha yararlı olduğu düşünülen, holistik (vücudun enerji alanlarını kullanarak yapılan) bir tedavi biçimidir. Özellikle, süreğen ağrı, sindirim ve solunum sorunları ile stresin yol açtığı hastalıklarda etkili olduğu söylenmektedir.