Baş

Paranasal sinüsler, burunla göz kemiklerinin çevresindeki kemiklerde mukus zarıyla çevrili boşluklardır. Normal koşullarda mukus, düzgün bir biçimde sinüslerden burna akar. Sinüzitteyse sinüsler iltihaplanıp mukus ya da iltihapla dolarak baş ağrısına, yüz duyarlığına ve hafif nefes alma güçlüğüne neden olur. Sadece Amerika Birleşik Devletleri’nde 35 milyon kişiyi etkileyen bu hastalığın iki türü vardır. (daha fazla…)

Katar, genellikle burun ya da boğazdaki mukozanın iltihaplanması için kullanılan bir terimdir; iltihaplanma, mukus salgısında artışa neden olur. Katar, saman nezlesi, burun iltihabı, larenjit (gırtlak iltihabı) ya da soğuk algınlığı gibi üst solunum yolları enfeksiyonlarında görülür.

Burun iltihabı, burnu kaplayan mukus zarının iltihaplanmasıdır: bu duruma genellikle sulu ya da daha yoğun olabilen mukus üretiminde aşırı bir artış eşlik eder. Haya geçitleri şiştiği ya da mukusla tıkandığı için nefes alıp vermede güçlük yaşanır. Soğuk algınlığı enfeksiyonu, diğer virüse bağlı ya da bakterilere bağlı enfeksiyonlar, sigara veya hava kirliliğinin neden olduğu tahriş ve alerjik reaksiyonlar da benzeri belirtiler gösterir. (daha fazla…)

Saman nezlesi ya da mevsimsel alerjik burun iltihabı (bahar nezlesi ya da polinoz olarak da bilinir) havada uçuşan polenlere karşı aşırı duyarlılığa bağlı olarak ortaya çıkar; bahar ve yaz aylarında oldukça yaygındır. Saman nezlesi, nüfusun yüzde 10′unu etkiler ve diğer birçok alerji türünde olduğu gibi ailenin diğer üyelerinde de görülebilir. Herhangi bir yaşta ortaya çıkabilir. (daha fazla…)

Burunda kronik enfeksiyon ya da alerji (alerjik burun iltihabı), poliplere (yüzeyel hücre tabakalarında gelişen iyi huylu tümörler) neden olabilir. Polipler, burun akıntısına ve kronik tıkanıklığa yol açar. Bu polipler, lokal (bölgesel) anesteziyle yapılacak küçük bir cerrahi müdahalede kolayca alınabilir.

Burun kanaması (epistaksis), yaygın bir durumdur; genellikle burun bölmesini kaplayan mukus zarının hemen altındaki ince kan damarlarının kopması sonucu meydana gelir. Burnun bu kısmındaki kan damarlarının parmakların ve travmanın yol açacağı hasardan kolayca etkilenir. Burun kanaması, çocuklukta yaygın görülür ve genellikle hapsırmaya ya da burun tıkanmasına neden olan üst solunum yolları enfeksiyonlarına bağlı olarak ortaya çıkar. Çocuklar söz konusu olduğunda, burna yabancı bir cismin kaçıp kaçmadığı kontrol edilmelidir. (daha fazla…)

Koklama duyusu görme, işitme, tat alma, denge, dokunma, proprioseptörler (hareket ve vücudun konumuyla ilgili duyu), ağrı ve ısı duyularıyla birlikte temel duyulardan biridir. Koklama duyusu, havayla birlikte içeri çekilen maddeciklerin kimyasal doğasına ve ağızla yutaktan burna ulaşan gıda maddeleriyle içeceklerin kokusuna yanıt verir. Koku vermek için doğal gaza eklenen metil merkaptan gibi bazı uçucu maddelere karşı olağanüstü duyarlıdır. (daha fazla…)

Hapşırma, havanın aniden, gürültülü biçimde, kasılarak ağız ve burundan çıkmasıdır. Hapşırma, burun mukus zarlarındaki sinirlerin uyarılması ya da çok parlak bir ışığın görme sinirini aşırı derecede uyarması sonucu meydana gelen istemsiz bir reflekstir. Hapşırma, genellikle burun zarlarının şişip iltihaplandığı, soğuk algınlığı gibi solunum yolu enfeksiyonlarında görülür. Kara biber ya da pudra zerrecikleri gibi minik yabancı cisimlerin havayla birlikte içeri çekilmesi, hapşırmaya neden olan bir tür burun tahrişine yol açar. (daha fazla…)

Paranasal sinüsler kafatasının alın, etmoid, üstçene ve sfenoid kemikleri içinde yer alan ve geçitlerle burna bağlanan hava dolu boşluklardır, içinde yer aldıkları kemiği hafifletir, başa alınan darbelerin hızını kesmeye yardımcı olur ve ses titreşimini destekler. Doğuşta bulunmayan bu sinüsler, ergenlik yaşına kadar hızla gelişir. Sinüsler, kadınlarda nispeten daha küçüktür. Burna bağlanan geçitlerin darlığı ve yönleri nedeniyle paranasal sinüsler her zaman düzgün bir biçimde boşalmazlar. Bu durum, akut ya da kronik enfeksiyona neden olur (sinüzit). (daha fazla…)

Burun, solunum sisteminin bir parçasıdır. Burnun kemiksi yapısı, kafatasının bir kısmını oluşturur. Dış burun kemikleri, her iki tarafta birer burun kemiğiyle üstçene kemiğinden oluşur. Burun deliklerinin çerçevesi, kıkırdaktan meydana gelir; burun deliklerini ortadan ayıran burun bölmesinin bir kısmı kemik bir kısmıysa kıkırdaktır. İç kısımda burun, soluk borusunun bir kısmını oluşturan boşluklar içerir. Burun, içeri çekilen havanın ısıtılmasını ve nemlendirilmesin! sağlayıp toz zerreciklerini filtreler. Normalde hava vücuda burun deliklerinden alınıp burun deliklerinden verilir. Burun delikleri, kıllarla (vibrissa) korunur; bu kılların temel işlevi, yabancı maddelerin burna girişini engellemektir. Burun delikleri, her iki yanda birer tane olan burun boşluklarına açılır; burun boşluklarıysa önce yutağa daha sonra da gırtlağa ve soluk…